Yan ang itchura ng kalye namin for a week. Grabe di ba? Ang hirap maglakad kasi sa mga bato, tapilukin pa naman ako!Habang naglalakad ako, nagdadasal ako na wag matapilok. Baka ma twist ko ankle ko tapos, ma-hospital ako, tapos magkaka-cast ako, tapos magsasaklay ako to go to work, tapos mahirap mag commute nun!!! Halat yan naiisip ko tuwing naglalakad ako sa bwisit na kalye na yan. At mahaba ang street na yan in fairness!
Pitumput pitong puting mura nasasabi ko bago makaabot sa dulo ng pesteng kalyeng yan. Ay isa pa palang dalangin ko "Dear God sana wag umulan, super mega putik ito pramis. Kawawa Chucks ko"
At heto na sya ngayon! Hindi pa tapos ung sidewalk pero masaya na ako. No more bwisit na batong tatapilok sa akin. Wala nang maaaliw sa paglakad ko!
Hindi na ako kakabahan for my Chucks!
Pwede nang umulan!!!
YIPI!
